برقراری ارتباط صحیح با دانش آموزان کلاس یکی از مهم ترین مهارت های معلم به شمار می رود. بدین جهت وی می بایستی بیش از هر مهارت دیگری در پرورش و گسترش آن کوشا باشد. 

ارتباط به طرق مختلف تعریف شده اما در ساده ترین شکل آن به صورت فرآیندی بین پیام دهنده (معلم) و پیام گیرنده (دانش آموز) به منظور دریافت پیام (متن درس) آمده است. در شرایط ایده آل و مطلوب که عوامل مخل و مزاحم حذف شده اند، احتمال دریافت صحیح پیام و همچنین پاسخگویی مناسب بسیار زیاد می باشد. اما از آنجا که در برقراری روابط پیچیده ی انسانی عوامل زیادی، با توجه به شرایط خاص زمانی و مکانی، مشارکت دارند، عملا امکان دستیابی به شرایط ایده آل ارتباط، اگر غیرممکن نباشد بسیار دشوار می باشد. 

عوامل مخل در ارتباط ممکن است هم به پیام دهنده، هم به پیام گیرنده و هم به خود پیام مربوط باشد. در هر صورت، معلم برای رفع هر یک از عوامل مخل بایستی در وهله ی اول مشخص سازد که عامل مزاحم مربوط به کدام یک از عناصر تشکیل دهنده نظام ارتباطی می باشد، سپس مجدانه در جستجوی راه حل مناسب، قدم بردارد. (صفوی، امان اله. کلیات روشها و فنون تدریس. تهران، انتشارات معاصر، 1364) عوامل مخل و مزاحم در کلاس درس متعددند و طرقی که برای برطرف شدن آنها پیشنهاد گردیده به قرار زیر می باشد:

الف) حرکت معلم در کلاس به هنگام تدریس و ثابت نبودن در یک جا

ب) تمرکزبخشی دانش آموزان از طریق نمونه های کلامی و غیرکلامی

ج) تغییر شکل دادن به رابطه متقابل خود و دانش آموزان در کلاس

د) سکوت و قطع فعالیت آموزشی برای چند لحظه

ه) استفاده از حواس مختلف دانش آموزان در آموزش